Rezerwat przyrody Jezioro Łuknajno

Rezerwat przyrody Jezioro Łuknajno jest rezerwatem o charakterze ornitologicznym. Rezerwat „Jezioro Łuknajno” znajdował się pod ochroną już od połowy roku 1937, ale dopiero po wojnie, w roku 1947 uznano go za rezerwat ornitologiczny. W roku 1977 rezerwat ten został włączony do międzynarodowej sieci rezerwatów biosfery UNESCO (w ramach programu „Człowiek i biosfera”), wpisano go również na listę dziedzictwa przyrodniczego świata, a w roku 1983 objęto międzynarodową konwencją RAMSAR. Konwencja ta chroni tereny podmokłe i błotne.

Rezerwat znajduje się w województwie warmińsko-mazurskim, na obszarze Mazurskiego Parku Krajobrazowego (w Krainie Wielkich Jezior Mazurskich), niespełna pięć kilometrów od Mikołajek. Rezerwat można zwiedzać, ale podążając jedynie specjalnie wyznaczonymi do tego celu ścieżkami. Na jeziorze obowiązuje zakaz wędkowania oraz uprawiania żeglugi. Z rezerwatu możemy dotrzeć do Mikołajek pieszo ulicą Łabędzia, która prowadzi drogą gruntową do kanału, który łączy jezioro Łuknajno ze Śniardwami.

Samo jezioro znajduje się na wysokości 115 m n.p.m., jest płytkim jeziorem polodowcowym liczącym 680 hektarów powierzchni, jest długie na 3,3 kilometra oraz szerokie na 2,9 kilometra. Ze wspomnianym jeziorem Śniardwy połączone jest wąskim kanałem o długości 500 metrów. Łuknajno to tak zwane jezioro wytopiskowe, mieszczące się w zagłębieniu, które powstało w wyniku wytopienia się brył martwego lodu z ustępującego lodowca. Ma ono niemal okrągły kształt (tak samo jak większość jezior tego typu). Jezioro Łuknajno ma muliste i grząskie dno, brzegi jeziora są w przeważającej większości płaskie i otacza je pas szuwarów. Wkoło jeziora znajdują się rozległe niskie torfowiska. Na terenie rezerwatu prowadzi się badania ekologiczne i zoologiczne, a na wschodnim brzegu położona jest Stacja Terenowa Uniwersytetu Warszawskiego im. prof. Kazimierza Dobrowolskiego. Podstawowym celem utworzenia rezerwatu była ochrona kolonii łabędzia niemego.

Jeśli chodzi o faunę w rezerwacie, występują tam między innymi traszka grzebieniasta, kumak nizinny, grzebiuszka ziemna, żaba śmieszka, nury, perkozy (wiele gatunków), kormorany, czaple siwe, gęsi, cyraneczki, kanie, bieliki, jastrzębie, orły przednie, żurawie, czajki, mewy, kruki. Z ssaków można zaobserwować między innymi jenota, lisa, wydrę, borsuka, kuny, gronostaja, łasicę, dzika, sarnę, piżmaka.

Dodaj komentarz